Mijn lichaam werd mijn grootste leermeester

Toen ik stopte met vechten en begon te luisteren

   
Een diagnose, bevestiging en confrontatie.

Jarenlang leefde ik alsof doorzetten de oplossing was. De eerste signalen van mijn lichaam verschenen al in 2004, maar omdat mijn klachten steeds weer verdwenen, ging ik gewoon verder. Ik stond altijd aan, droeg veel verantwoordelijkheid en was er voor iedereen. Toen ik uiteindelijk in 2024 de diagnose MS kreeg, voelde dat tegelijk als een bevestiging en een confrontatie: hoe kon mijn lichaam al zo lang om aandacht vragen terwijl ik dacht dat ik gezond bezig was? Ik ontdekte dat gezond eten, sporten en goed voor jezelf zorgen niet automatisch betekent dat je ook werkelijk verbonden bent met jezelf. 

De grote verandering kwam pas toen ik mezelf niet langer wilde bewijzen, en ik ervaarde hoe belangrijk zelfliefde is.

Het zette mij aan nog verder te kijken dan wat de reguliere weg te bieden heeft. Gelukkig beschikte ik al over een brede kennis door de opleidingen die ik eerder al volgde aan de WHM-academie. Het zorgde ervoor dat ik niet in een hoekje kroop maar vooral nog dieper ging onderzoeken wat ik zelf kon betekenen. Innerlijk kind werk en gedachtenkracht waren heel belangrijk in dit proces. De grootste transformatie ontstond echter toen ik mezelf niet langer probeerde te repareren, maar ging ontmoeten in alle zachtheid en eerlijkheid. Ik begon mezelf eindelijk graag te zien! Stap voor stap kreeg ik meer energie en vertrouwen, maar vooral een betere regie over hoe ik mijn dagen beleefde. Ik durfde mezelf op de eerste plaats zetten en begon te luisteren naar mijn eigen specifieke noden.

Een diagnose vertelt wat je hebt. Niet wie je bent!

Ik ben Marloes en vandaag begeleid ik mensen na een diagnose MS die voelen dat er naast de reguliere zorg ook ruimte is voor een diepere persoonlijke ontdekkingstocht.

Wie met mij werkt merkt vaak drie dingen;

• RUST, omdat ik een veilige ruimte creëer waar je helemaal jezelf mag zijn.
• GEDREVENHEID, omdat ik geloof dat er altijd beweging mogelijk is.
• EMPATHIE, omdat ik uit eigen ervaring weet hoe het voelt om jarenlang te zoeken, te twijfelen en jezelf onderweg kwijt te raken.              

MIJN LICHAAM VROEG NIET OM STRIJD, MAAR VERLANGDE NAAR AANDACHT EN LIEFDE

Mijn visie als adem- ijsbad – gedachtenkracht coach is volgende; ieder mens is uniek en herstel is veel meer dan het verminderen van symptomen. Ik geloof in een samenwerking tussen reguliere zorg en een actieve, bewuste levenshouding waarin je jezelf leert onderzoeken wat jouw lichaam nodig heeft. Ik gebruik niet één techniek, maar verschillende manieren om, opnieuw, verbinding te maken met jezelf. Ik geloof dat het begin van genezing ontstaat wanneer lichaam, hart en ziel opnieuw met elkaar in verbinding komen.